Nyadi nitih ko ensera menya Apai Sali tu sigi orang ti rindu bendar
nyumpit, tang hari siti iya tak enda mukai mukai, enda nemu main, serta
enda nemu mimpi dia iya tak bisi ati ka manjok burong laban ngasai
kediri ti udah enda mujor nurun nyumpit sebedau nya laban ti tetengok
bendar ka makai burong.
Ensepi sida menyanak sehari nya tak nadai
utai ke lauk dia iya lalu madah ngagai Enchelegit, madah kediri ka
nurun manjok burong ba tisi umai sida iya ti kira ka sebatang ruku ari
rumah sida.
Iya meh leboh Apai Sali nyau datai ba tisi umai sida,
dia iya gaga amat ati ninga burong tak nyau tachoh makai buah kara
serta nyau bebesai dipeda iya berebut makai buah kara ti naka iya
pengelebat. “Apo! Tu baru iya, enggai nyadi enda bulih burong aku majok
sehari tu. Nya baru rindu ngema burong ngemaioh nya di bai pulai. Nadai
aku kala meda burong bengat ngemesai mesai serta ngemaioh maioh tu.” ko
iya bejako kediri berandau ngengali.
Datai ba pun kara nya dia
iya lalu nadai ati dua tiga, sigi lalu beguai guai berumban niki pun
kara nya enggai kediri enda bulih manjok burong serta laban hari ke nyau
udah tinggi.Iya pan lalu belaboh begaga ke amba ba sebelah dan kayu
kara nya. Udah meh semua amba iya nya tembu digaga serta ditan iya, iya
pan lalu beguai guai ga nurun nganti ba pun kara nya ngalih ari sepiak
enggai kediri empu dipeda burong. Enda lama iya udah nguan ba pun kara
nya dia iya lalu meda burong nyau bebital kena sintak amba panjok iya
nya tadi. Bulih bendar semua panjok iya nya dipeda iya ari baroh pun
kara ke alai iya nguan. Iya lalu beguai guai niki pun kara nya baru ka
ngulih ka semua burong ke udah ulih panjok iya nya tadi.
“Apo
besai amat burong tu ! Ah, kati ko aku ka mai sida tu lagi pulai ? Ka
aku munoh burong tu nangi ke iya tak buot. Eh, manah agi ti ditanchang
ke ba ujong iko sirat, ngambi ke sida enda lepas serta agi idup dibai
aku pulai.” pia ko iya bejako kediri.
Iya meh semua burong ke
udah ulih amba panjok iya nya tadi ditangkap lalu beguai ga tudah Apai
Sali nanchang ke burong nya ba ujong iko sirat iya empu. Enda lama bulih
ga panjok siti, lalu ditanchang ke iya baka nya mega burong nya tadi ba
ujong iko sirat iya. Udah meh nya semakin lama semakin bulih ga panjok
Apai Sali tu tadi lalu iya pan lalu majak betanchang ke semua burong ke
ulih iya ba ujong iko sirat laban ka mai burong nya pulai idup idup
laban enggai ke burong nya mati lalu buot datai di rumah ke lauk sida
menyanak.
Bulih siti lalu berumpan ga iya empu enggau naka
pengelengkas ke olih diri. Iya meh kira ke nyau ka bulih lima puluh iko
semua burong nya udah ditanchang ke iya ba ujong iko sirat iya ari mua
enggau ari belakang. Lalu semua burong nya pan nadai siko ga di bunoh
iya, Nyau baka chiap pengerichah burong ngelinggi iya. Burong pan nyau
majak maioh semaioh ke ulih tanchang iya ba ujong iko sirat bekelinggi
ke tuboh iya. Naka iya pengerindu serta ransing iya sehari nya meda utai
ulih diri.
Tak enda mukai mukai sekumbang ke benong kiroh
betanchang ke burong ba ujong iko sirat iya, dia Apai Sali tak kesal
serta tekenyit ati. Nyepi tak berenyut dan kara ke alai iya duduk nya
tadi ko dikumbai iya di gusak antu, nadai ga meda utai nyelai. Sepi iya
tuboh iya tak nyau majak terangkat, berinyut ari dan kayu kara nya tadi.
Makin lama semakin tinggi ga asai tuboh iya nya tadi terangkat ari dan
kara nya, nyau sampai ke iya nyau meda diri empu nyau udah ba atas
puchok kara nya tadi.
Udah nya iya nyau meda diri empu nyau bela
peninggi enggau bukit ke ba tisi umai sida. Nya baru iya nemu diri empu
udah ditaban ke semua burong ke ditanchang iya ba ujong iko sirat nya
terebai ke langit kin. Nyau meh tudah Apai Sali nyepi tubuh diri empu
nyau beribut terebai ba atas semua utai naka iya peninggi ninggi serta
naka iya penakut laban nangi kediri empu ti laboh sigi mati.
“Eh !
Eh ! Apo ! Apo !. Nyau meh aku tu ditaban ke burong ke langit kin. Badu
meh aku tu agi meda Sali seduai Enchelegit Tisi Langit, Enchelegi Tisi
Hari” ko Apai Sali bejako kediri enggau sabak sabak, sirut sirut laban
ke takut serta rawan meda peninggi diri empu udah terbai di bai burong.
Burong
ke naban ke iya pan lama agi tinggi agi ga penerbai, nyau tinggi
setinggi. Nyau naka iya peninggi, rapas peda mata ari tanah, nyau bela
enggau remang meh tudah Apai Sali ditaban ke burong terbai.
Makin
lama selama dia enda mukai mukai tali ke kena Apai Sali nanchang burong
nya pan nyau majak keru serta lalu putus laban ti enda tan. Burong pan
lalu nyau siko siko ngelepas kediri ari ti ditanchang iya ba ujong iko
sirat nya. Enda lama lalu lepas ga siko, lepas ga siko, lalu majak
lepas, lepas, lepas, selepas meh semua burong ke udah ulih iya nya tadi.
Tudah
Apai Sali ke terbai ditaban ke burong pan nyau semakin lama agi semakin
baroh sebaroh ga penerbai laban burong nyau semakin abis seabis
ngelepas kediri. Iya pan nyau majak takut serta temati kutu nadai agi
runding laban nemu diri sigi mati ti laboh terengkah ditanah. Kira ka
meh nyau ka sepuloh iko da kini burong nya ke agi bedau ba tanchang iko
sirat iya. Apai Sali pan lalu laboh enda nyalah nyalah baka punggu ke
laboh ari puchok kayu. Nyau semerap meh munyi iya ti laboh nya tadi, dia
tudah Apai Sali bisi bedemoh enda lama laban ti luput tegal ti laboh.
Nyadi
pengelaboh Apai Sali tu tadi seninjik bendar tak terengkah ba tanju
sida Keling Gerasi Nading, Bujang Berani Kempang, Bebini Maioh Rambang
di menua Panggau Libau Lendat Dibiau Takang Isang.
“Dop !” ko munyi Apai Sali laboh.
“Eh, nama nya tak Apai Sali ke laboh ari langit,” pia ko Indai Keling, ke benong nganchau padi ba tanju sida.
“Au ! Aku meh tu ti ditaban ke burong terbai ari puchok kara ke ba tisi umai kami,” ko iya madah ke cherita diri.
“Nama kebuah burong tau tak ulih naban ke nuan deh Dom ?” pia ko Indai Keling.
“Badu
enda meh. Nyadi aku tadi manjok lalu bulih burong maioh amat. Ka ati
aku munoh tang takut ke iya buot ti datai di rumah. Udah nya semua
burong ke udah ulih aku tadi lalu ditanchang aku ba ujong iko sirat. Iya
meh burong nya nyau kelalu maioh, sida pan lalu ulih naban ke aku
terbai ka langit kin. Iya meh nyau lama kelama udah terbai dia tali ke
dikena aku nanchang burong nya pan nyau putus seputus lalu burong pan
nyau lepas selepas. Aku pan lalu laboh gab a tanju kita tu, “ pia ko iya
nusoi cherita diri empu ke majok sehari nya.
“Nasip nuan laboh
ba tanju kami ditu. Uji enti nuan tak laboh di ai tasik tauka ba tengah
kampong, nya baru nuan parai,” pia ko orang maioh bejako enggau iya.
Semua
orang Panggau Libau sekayu rumah nya pan lalu ketawa maggang maggang
meda pemeli serta ninga cherita Apai Sali nya tadi. Udah nya iya lalu
diasoh sida Keling sebilik tama ke rumah, lalu dudok ba ruai sida Keling
berandau enggau orang maioh ke bisi nungga iya dia. Enda lama udah
dudok ba ruai nya alai Kumang bini Keling lalu nganggau ke sida bebai
makai ke bilik.
“Makai kitai aya,” “Au ! Aram meh makai. Lapar bendar perut tu,” pia ko Apai Sali nyaut Kumang.
Semua
sida ke dia lalu tama ke bilik maggang maggang. Nyadi leboh ke makai
nya, dia sida Keling nadai utai bukai ke lauk, tak semina daun subong
aja. Iya meh baru ka nyengkau lauk Apai Sali tak enda mukai mukai
mangkok lauk ke ka di kauk iya nya tadi tak lalu siuh nanjah pah iya ke
benong duduk besila ke ka berengkah makai.
“Akai apai, akai indai
! Nyin langit tu tanah Pedis amat pah aku tu laban betu,” pia ko iya
ti benong nyau ngerising neritik ai mata nat ka pemedis laban betu.
Orang
ke enggau iya betungga makai dia pan lalu beguai ga mukong pah iya nya
tadi enggau garam. Nyau tachoh sida Keling serumah begau jamah Apai Sali
nya tadi serta lalu enda nyadi makai laban ti tembu begau ke iya ti
balat betu.
Kira dua tiga hari udah nya, betu pah Apai Sali pan
nyau majak balat bendar. Semua abi betu nya pan nyau majak luloh serta
ngeliti kulit, nyau chinang chinang merah serta meletur. Ka ati tudah
Apai Sali tu pulai tang enggai ga nyadi di bai iya bejalai. Nyau enda
alah tat ke iya agi nyepi diri empu udah lama ninggal ke rumah, iya pan
lalu madah kediri ka pulai ngagai sida Keling.
“Oh ! Akan Keling ! Aku tu nyau ka pulai, tang meh enda dapat bejalai. Arap ke kita meh ulih nganjong aku lagi,” pia ko iya
“Enti nuan tak enda dapat bejalai, lak ke kami meh nganjong nuan pulai lagi aya,” pia ko Keling nyaut iya.
Udah
nya Apai Sali pan lalu dianjong sida Keling mulai kediri ngagai rumah
sida. Nyadi Keling ke nganjong iya nya tadi nadai chara bukai laban iya
ti enda tau bejalai ka pan enda lalu di ma Keling ga iya ba belakang.
Bedau lama udah Keling ti ngema iya, dia iya lalu madah kediri empu
pedis bendar ga pah ti betu nya.
“Akai rai ! Enggai aku di ma
baka tu, pedis bendar pah aku tu ti betu. Uji bai ma pakap engka nyamai
agi jangka aku,” ko iya madah ngagai Keling.
“Nadai ma bukai nya aya, sigi ma pakap meh baka tu. Kati ko ma pakap ko nuan deh aya,” ko Keling nimbal iya.
Ma
sida Keling meh tudah Apai Sali tu tadi, nama nya diberap, nama nya di
ma, nama nya di san meh iya nya tadi sepemanjai jalai ti pulai ke rumah.
Nyadi tudah Apai Sali ke dianjong sida Keling nya tadi tak naka iya
pengaga lalu tuchum ketawa kediri empu ti naka iya penyamai dianjong
orang pulai ari Panggau Libau udah ti betu pah serta laboh ba tanju sida
Keling. Iya meh kira penumbas iya dia Apai Sali lalu mai ngetu laban
madah ke pah iya nyau majak pedis sepedis.
“Akai indai ! Akai
apai ! Enggai nyadi di ma kita asai tu, tak naka iya pemedis pah aku tu.
Enggai aku tu nyadi di ma pakap asai tu,” pia ko Apai Sali ti nyau
kutap kutap majak ngumbai nya ukai ma pakap munyi ko ati iya.
Nyadi
orang ke nangjong iya nya nyau nadai penemu serta jako agi. Nyau puas
sida ninga iya itok serta kutap kutap sepemanjai jalai ke pulai nya
nyebut, ma pakap. Sida pan nyau naka iya pengelelak besilih ngema iya
serta ikak laban panas. Keling pan nyau pedis ati ninga iya ti itok ka
minta ma pakap munyi ko iya, lalu nyintak duku iya serta ngetas randau
temedu ke ba tisi jalai ke alai sida ngetu laban ninga Apai Sali ke nyau
rauh rauh madah kediri pedis.
Keling lalu ngambi randau nyau
lalu nanchang Apai Sali. Sintak iya enggau randau ba punggung lalu di ma
iya pelawik ke belakang, enda peduli ka Apai Sali ka tauka enggai laban
ti udah pedis ati ke iya ti udu meraya ba sida ti ka nganjong iya
pulai.
“Akai 1 Akai ! Lapa kita tak ka munoh aku ! Pedis bendar
aku tu dipasong kita baka tu ! Mati aku tu ! Lepas ka aku tu ! Uji ba ma
engok ba bau kita nya baru nyamai agi,” pia ko iya rauh rauh minta
kasih ari sida Keling sambil ati Apai Sali tu sigi ka beduan sida Keling
ke nganjong iya pulai.
Ninga iya munyi nya Keling lalu muka
tanchang temedu nya ari tubuh iya. Apai Sali pan nyau bebelat bebaring
ari tuchong bukit ba tisi umai sida. Keling lalu mutap serta ngeransi.
“Kami
tu tak di tundi nuan serta di kemeli. Makin kami udah manah ka nganjong
nuan pulai, nuan tak ngambi peluang ka beduan kami. Agi ga nuan tak
semina nemu nganu kami sepemanjai jalai tu. Nadai kami tu ulih nganjong
nuan agi lalu nemu bansa ma ke ka nuan nya,” pia ko Keling.
Tudah
Apai Sali pan nyau gisai gisai nat kediri empu udah bekau ti bebelat
bebaring ari tuchong bukit. Tubuh iya nyau abis rajai laban duri enggau
babas. Betu bap ah iya nya pan nyau abis bedarah bai tepangka ba batu.
Iya pan lalu mupok mulai kediri betungkat serta bekelansat ngagai rumah
sida laban sida Keling nyau enggai nganjong iya agi.
Tiada ulasan:
Catat Ulasan